Solidariedade con Emilio Cao. Xuntas contra a represión

O 22 de marzo de 2014 un millón de persoas manifestáronse en Madrid pedindo traballo, pan e teito. Foi o momento álxido dun ciclo de mobilizacións populares que estaba cuestionando de raíz a aplicación das políticas de austeridade neoliberal deseñadas pola Troika. Mais o réxime non podía deixar impune unha mobilización que o sinalaba como culpable da miseria, da precariedade, da explotación. Por iso, deuse orde aos antidisturbios para que culpában indiscriminadamente, sen mediar incidente algún, no momento cume da manifestación, detendo a 24 persoas. Entre elas, formando parte da columna galega, estaba Emilio Cao.

A este rapaz a fiscalía pídelle 5 anos e 8 meses de prisión. Por estar alí. Por atreverse a saír á rúa e esixir o que é de xustiza: unha vida digna. Emilio é obxeto dunha operación propagandística que pretende convertir ás vítimas en culpábeis. Emilio, como Rafa Diez, como Alfon, como Andrés Bódalo e tantas outras e outros, é obxeto dunha onda represiva que pretende criminalizar a protesta. Máis de 1.000 persoas están pendentes de xuízo no Estado por participar en mobilizacións sociais: activistas, sindicalistas, xente do común. Queren sufocar a resposta social con leis represivas como a Lei Mordaza, con xuízos e condeas exemplarizantes, que non nos movamos para que non sintamos o peso das nosas cadeas.

Dende Anticapitalistas Galiza solidarizámonos con Emilio Cao e esiximos a súa inmediata absolución ante unha acusación e unha petición de pena absolutamente inxistificadas. O seu único delito é defender os dereitos de todas.

O réxime quere que teñamos medo, que permanezamos quedos namentras o neoliberalismo segue a arrebatarnos os nosos dereitos civís e laborais. Todas somos obxeto dunha ofensiva que nos condea ao empobrecemento, ao desemprego, aos desafiuzamentos, á desigualdade, ás discriminacións, á violencia machista. Só dende a mobilización, dende a construción de contrapoderes, dende a dignidade, poderemos frealos. Temos que tecer redes de solidariedade e apoio mutuo, de resistencia e comunidade para crebar o medo, para recuperar as nosas vidas co orgullo de non baixar a cabeza.

Por iso, cando tocan a unha, tócannos a todas. Por iso, o 3 de decembro en Carballiño temos que saír á rúa en solidariedade con Emilio, en solidariedade con todas nós. Porque en cada un da nosa clase que loita estamos nós. Porque todas somos Emilio Cao.cartel_emilio_cao

Advertisements