Anticapitalistas ante o resultado das eleccións do 26X

O resultado das eleccións non foi o esperado para quen apostamos por un cambio político que inicie a transformación social. O Partido Popular de Mariano Rajoy, un partido corrupto e responsable das políticas de empobrecimiento, gañou as eleccións. PSOE e Cidadáns perden votos e escanos, pero resisten o suficiente como para permitir que a gobernabilidade do réxime estea garantida, polo menos no curto prazo. Unid@s Podemos, o proxecto electoral no que participamos activamente, non cumpre as expectativas suscitadas, quedando como terceira forza.

Hai dúas cuestións importantes que queremos resaltar. Por unha banda, non debemos minusvalorar a importancia do resultado en termos históricos. Millóns de persoas votaron polo cambio (aínda que cambio non ten un significado unívoco), a unha forza política nova, que sufriu duros ataques das elites. Isto confirma que, aínda que falte moita xente aínda, conseguimos construír un bloque electoral capaz de confrontar cos partidos dos de arriba. Doutra banda, non hai que ocultar a decepción: as expectativas a curto prazo non se cumpriron. A suma entre Podemos e EU perde máis dun millón de votos con respecto ao 20D e non logra maximizar o seu potencial.
O ciclo electoral péchase temporalmente e a pesar de que non se cumpriron todos os obxectivos, hai que recoñecer que hai avances importantes. Se o ciclo de mobilización, conflito social e auto-organización do 15M foi a base que xerou o substrato social que nos permitiu confrontar coas elites no plano electoral, agora toca investir esa dinámica e lanzarnos a un proceso de construción popular por abaixo a medio prazo que nos permita fortalecernos, incidir na próxima lexislatura e prepararnos para as próximas batallas.

O réxime configurará un goberno sen maiorías absolutas, pero fiel á troika e á austeridade. Para Anticapitalistas, gobernar ou apoiar un goberno ten que significar lograr melloras concretas para as clases populares e á vez, permitir abrir vías cara a unha sociedade radicalmente democrática, ecofeminista e socialista. É o momento de delimitar claramente os campos políticos: ningunha combinación de goberno das posibles é a nosa e tócanos pasar á oposición e construír con firmeza, apoiando e estimulando os conflitos sociais, facendo propostas programáticas fortes, utilizando os parlamentos como caixa de resonancia das de abaixo, levantando unha confluencia que non sexa só unha alianza de partidos, senón unha alianza social entre a clase traballadora e as clases medias depauperizadas contra os recortes que o goberno que se configure realizará baixo ordénelas de Bruxelas. Estar coa xente traballadora, con paciencia, xerando comunidade e contrapoderes: organizar, loitar, crear poder popular.

Tras este ciclo electoral, debe abrirse un debate honesto e compañeiro no bloque do cambio. Desde Anticapitalistas defenderemos a nosa proposta de partido-movemento amplo, implantado por abaixo, vinculado ao conflito e ás clases populares, útil para os movementos sociais con vocación de ruptura e por suposto, pluralista. Hai que construír de forma unitaria, respectando e dialogando entre as diferentes hipóteses. E hai que seguir construíndo a unidade popular por abaixo fronte á unidade das elites. Toca agora, por tanto, despregar a unidade electoral tamén no terreo do social e as resistencias.

O contexto internacional é difícil. Hai un xiro á dereita en Europa. É urxente combater o auxe dos autoritarismos: neste período que vén debemos vernos como parte dun movemento democrático e anti-fascista en Europa. Trazar esas alianzas, buscar encontros para xerar un movemento a escala europea. Esta batalla xógase a escala internacional.

Imos seguir pelexando e construíndo. Somos millóns e e demostramos que si se pode. Toca organizarse en cada barrio, en cada centro de traballo ou de estudo. O réxime e as elites non o van a ter fácil para estabilizar o seu réxime. O único que podemos prever é a loita, para seguir abrindo brecha e aumentar e fortalecer o bloque do cambio. Nin un paso atrás, chegamos para quedarnos. Seguimos.

Advertisements

ANTE O BREXIT. COMUNICADO DE ANTICAPITALISTAS.

Nin chorar cos dirixentes da UE do capital, nin rir cos partidarios do repregamento racista. Construamos a Europa dos pobos e das clases populares.

O resultado do referendo en Reino Unido acelera a crise da Unión Europea. A UE é un proxecto en crise permanente, incapaz de xerar consensos, deseñado para impor políticas neoliberais que empobrecen á clase traballadora, esmagando a países do sur como Grecia. É tamén unha estrutura profundamente anti-democrática, gobernada por tecnócratas non electos aos servizos dos mercados. O soño dunha Unión Europea da cidadanía, de persoas libres e iguais, desfaise ante cada gran acontecemento e tórnase en pesadelo.

Como anticapitalistas e internacionalistas, aspiramos a construír unha Europa popular, fraternal, democrática e socialista. Sabemos que non podemos facelo nin dentro das actuais institucións neoliberais nin “nun só país?, que necesitamos construír nosas propias institucións a través da loita e desde abaixo.

É preocupante que a ruptura coa UE supoña un auxe da xenofobia e do racismo, no canto dunha ruptura en clave internacionalista, democrática e anti-austeridade. A alternativa a esta UE non é un repregamento nacionalista que coloque como inimigo principal ás que son diferentes.

Se non somos capaces de construír un proxecto europeo propio alternativo á UE, quen monopolizará o descontento pode ser a extrema dereita. Hai unha insatisfacción que percorre Europa co proxecto neoliberal, unha insatisfacción baseada na contradición entre os discursos triunfalistas dos burócratas de Bruxelas e a realidade dos millóns de persoas excluídas polas súas políticas. Ante a crise da UE, faise urxente construír un polo a escala continental que diga non a estas institucións, non á austeridade, si á soberanía popular, si a unha Europa solidaria, democrática e antifascista. Este proxecto só pode ser construído contra as elites e polas clases traballadoras e medias (incluídos os seus sectores máis empobrecidos, tantas veces excluídos do discurso político oficial), para non deixar que o descontento con esta UE sexa canalizado pola extrema dereita.

Os tempos aceléranse e as sociedades se polarizan. Son tempos de organización e de loita. Ante a crise da UE, tócanos construír unha alternativa democrática e popular, de ruptura, que conquiste a soberanía democrática para os pobos e as clases populares. Sen complexos. Porque a extrema dereita non os ten e avanza en todo o continente. Aos demócratas de Europa tócanos unirnos e construír unha alternativa contra a austeridade e o autoritarismo tanto da Unión Europea como da extrema dereita. Tócanos máis que nunca disputar Europa das garras da xenofobia e os repregamentos identitarios, tócanos levantar un Plan B para Europa.