Para frear a ofensiva da dereita: rectificar e avanzar cara á revolución económica | Marea Socialista – Venezuela

marea_socialista_sbado_04_agosto_2012_097[Publicamos a continuación o comunicado de Marea Socialista, a nosa organización irmá en Venezuela e corrente revolucionaria do PSUV, publicado o pasado 13 de febreiro]

O 12 de febreiro iniciouse a parte violenta da ofensiva da dereita. Ata agora dominaba a presión económica do desabastecemento, usura nos prezos e manipulación da crise económica, que ten fortes trazos de guerra económica. Súmase agora a violencia, xunto á presión política e ideolóxica.

Un sector desta dereita cuxa cara visible son Leopoldo López e María Corina Machado tomou a rúa de xeito violento para completar un xogo de tixeiras e profundar o desgaste do goberno de Nicolás Maduro e buscar recuperar para a burguesía local e internacional o control do país. Seguir lendo

Advertisements

Movendo ficha para facer saltar o taboleiro / Sandra Ezquerra

Xa o dixo Tere Rodríguez na presentación de Podemos en Madrid, “hai que mover ficha pero tamén hai que mover o taboleiro sobre o que os queren facer xogar e disputarlles aos poderosos non só as rúas, espazo onde se senten incómodos, senón tamén os espazos onde están apoltronados e onde son fortes: as institucións”. Introducía deste xeito a mestra e sindicalista andaluza a que constitúe, desde o meu punto de vista, a principal razón de ser da iniciativa que acaba de nacer: aglutinar de xeito simultánea descontento e ilusión por un cambio real en aras de asaltar a política institucional de forma complementaria á nosa presenza nas prazas, nos centros de estudos, nos centros de traballo e na nosa actividade cotián nos movementos sociais.

Non foron poucas as chamadas que nos últimos anos realizáronse para congregar á esquerda como trampolín para facer política doutro xeito e ao servizo dos intereses das maiorías. Estes emprazamentos tenderon a sufrir (ou elixir) dous destinos. Ou ben non pasaron de constituír pouco máis que iniciativas propagandísticas incapaces de chegar máis aló dos usuais círculos militantes ou ben conseguiron reunir certa masa crítica a costa de diluír a radicalidade do seu discurso e/ou acabar facendo o que no seu programa electoral xuraban que nunca farían: aceptar a austeridade como mal menor e deixarse arrastrar por unhas lóxicas, criterios e intereses alleos ao día a día da maioría da cidadanía.
Seguir lendo